Alles over Sliedrecht...
Afbeelding bij nieuwsitem 'Gerard Vrooland:
17jan 2014

Gerard Vrooland: "Minder preken en meer naar buiten toe"

SLIEDRECHT - "Predikanten zouden minder moeten preken en de gemeente meer moeten trainen om naar buiten te gaan," stelt Gerard Vrooland uit Sliedrecht. "Nu ligt vaak een zware last op predikanten, omdat zij elke zondag geestelijke brood voor de hele week moeten leveren. Maar brood is altijd bedoeld geweest om te breken en uit te delen." De dominee uit Sliedrecht, bekend vanwege zijn kroegevangelisatie, merkt op dat veel kerken zich niet hebben aangepast aan de afgebroken verzuiling. "De restanten van de zuil verhinderen de relevantie van de kerk in de samenleving en bevordert de ontkerkelijking."

"De zuil gaf veiligheid en identiteit. Je behoorde bij een kerk, zoals je woonde in een ommuurde stad. Het middelpunt was de burcht. Daar kwam je samen in kerkdiensten. De kerkenraad bestond uit mensen die de stad moesten bewaken. Ze stonden in speciaal contact met Koning Jezus en met zijn knechten van de theologie. In kerkelijke vergaderingen bepaalden ze het bestuur. De eerste ring om de burcht bestond uit de kerkelijke verenigingen en het christelijke gezin. In die eerste ring werd de voeding vanuit de burcht vertaald en doorgegeven naar de tweede ring. De tweede ring om de burcht bestond uit het gewone leven. Daarin ging je naar christelijke scholen en je kreeg als melkboer christelijke klanten. Werklui hadden hun christelijke vakverenigingen."

Afbraak
"Intussen is die tweede ring afgebroken. Christelijke politieke partijen hebben geen vast christelijk electoraat meer. Christelijke media zoeken naar nieuwe vormen om hun relevantie te behouden. Ook de eerste ring om de burcht heeft het heel moeilijk. Vaak wordt niet eens meer gebeden voor het eten en voor Bijbellezen is steeds minder tijd. Verenigingsleven brokkelt langzaam af. Met gemeentekringen probeert men weer wat op te bouwen. Eigenlijk wil men vanuit de burcht alles bij het oude houden alsof er niets veranderd is. Kerkbezoekers rekenen daar ook op, want ze leven in compartimenten. Binnen het kerkgebouw gedraagt men zich christelijk. Dat kan heel oprecht zijn, maar buiten de kerk past men zich aan op de plek waar men dan is. Dat brengt de gelovige in een crisis."

"Het woord ‘zuil’ is verhelderend voor de crisis waarin de kerk verkeert. Het is een bikkelharde paal die onbeweeglijk overeind staat. Een kerk die meer op water lijkt zou een beter antwoord kunnen geven op de behoefte van onze tijd. Een kerk als een waterplas met een flexibele vorm. Die kerk staat voortdurend bloot aan verdamping; de wind van de Geest neemt de waterdamp mee om die als regen uit te storten buiten de plas. Daar ontstaan nieuwe plassen om de samenleving vruchtbaar te maken voor God. Gelovigen zijn dan toegerust om een zegen te zijn op de plek waar zij leven."

Verschuiving
Gerard hoopt op een verschuiving van accenten in de kerkelijke diensten. "De kerk gaat weer functioneren als voorgangers met kerkenraadsleden en anderen die hierin begaafd zijn leden gaan trainen om buiten de dienst hun geloof vorm te geven. Men gaat een roeping zien buiten de plas; een zegen in de samenleving, zodat men daar met andere druppels nieuwe plassen kan vormen. Iedere gelovige gaat zijn gaven gebruiken zoals bedoeld is. Nu ligt vaak een zware last op predikanten, omdat zij elke zondag geestelijke brood voor de hele week moeten leveren. Maar brood is altijd bedoeld geweest om te breken en uit te delen. Gebeurt dat niet, gaat het eten van brood vervelen omdat het niet aan zijn doel beantwoordt, namelijk: leven in gemeenschap met de leuke spanning die bij het geloof hoort! Je moet de nood van de ander zien. Naar hem toegaan en jouw bezit loslaten om hem te dienen."

Hoop
"Voor deze vernieuwingen zijn discipelscholen nodig. Daar kunnen trainingen worden gegeven, zodat gelovigen hun gaven ontdekken om die in de samenleving vorm te geven. Parakerkelijke bewegingen moeten hierin de voortrekkers zijn. De vraag is of deze stappen voor de meeste bewoners van de burcht niet te groot zijn. Zullen ze hun best doen om de restanten van de burcht overeind te houden? Gaan christenen door samensprekingen met andere kerken proberen een nieuwe, sterkere burcht op te richten? Of zal het toch een andere kant op gaan? Christenen, die steeds vaker ontdekken dat veel mensen buiten de kerk zoekers zijn. Om vervolgens te zorgen voor nieuwe vindplaatsen waar zoekers tot geloof komen," aldus Gerard.

Bron: CIP.nl



Deel dit bericht met je vrienden!