Alles over Sliedrecht...
Afbeelding bij nieuwsitem 'Op de koffie bij de jarige hartelijke groeten, de burgemeester'
04jun 2014

Op de koffie bij de jarige hartelijke groeten, de burgemeester

SLIEDRECHT – Met een klein beetje hulp van familieleden komt mevrouw Aaldijk – Dooren er snel uit. ,,Drie kinderen, negen kleinkinderen en dertien achterkleinkinderen.” ,,En de vijfde generatie zit in de buik”, lacht haar oudste dochter, die binnen enkele weken overgrootmoeder hoopt te worden. ,,Moeder vindt het heel bijzonder. Dat ze zo meteen met haar dochter, kleindochter, achterkleindochter en de nieuwste telg – een jongetje – op de foto mag, spreekt haar meer aan dan het feit dat ze vandaag 101 is geworden.”

Door Erik de Bruin

Toch is het feest. Met mevrouw Aaldijk als stralend middelpunt. ‘Op de koffie bij de jarige’, schrijft burgemeester Bram van Hemmen in het schriftje dat ze van haar kinderen heeft gehad. ‘ Hartelijke groeten.’ Familieleden en vrienden die op visite zijn geweest, schrijven hun naam op. Als geheugensteuntje. ,,Haar korte termijn-geheugen hapert wel eens, maar verder mankeert ze geestelijk niets. Als haar wordt gevraagd wie al eerder op de dag op bezoek is geweest, kan ze zich dat niet altijd herinneren. Vandaar dat we daar op deze manier een oplossing voor hebben bedacht”, legt haar schoondochter uit. ,,Mijn benen werken niet meer en een beetje meer gehoor zou ook wel fijn zijn. Dat stond op mijn verlanglijstje, maar ik heb het niet gekregen”, zegt mevrouw Aaldijk. Met een lachend gezicht. ,,Aan piekeren heb je niets.” Een typerende opmerking van een positief ingestelde vrouw die opgewekt in het leven staat. Al stond ze bepaald niet te popelen om te verhuizen naar een verzorgingshuis.

‘Aardig aangepast’

,,Moeder heeft tot eind vorig jaar altijd op zichzelf gewoond in de Tuinfluiterflat”, vertelt haar dochter. ,,Naar een verzorgingshuis wilde ze pertinent niet. Ze wilde haar vrijheid niet opgeven. Doordat ze in haar woning is gevallen en daarbij een heup en pols heeft gebroken, kon het niet anders. Nu ze hier (Parkzicht, red.) zit, heeft ze het verschrikkelijk goed naar haar zin. Ze heeft zich heel aardig aangepast. De dagen vliegen voorbij.” Vrijwel dagelijks komt één van haar kinderen op bezoek. Al even trouw, maar iets minder frequent komen haar vroegere buurvrouwen langs. ,,Zij hebben ervoor gezorgd dat ze zo lang zelfstandig kon wonen. Ze werd in de flat aan aan alle kanten geholpen. De bewoners van de flat waren er maar wat trots op dat een medebewoner vorig jaar haar honderdste verjaardag vierde.”

‘ Veel armoe’

Haar wieg stond in de vroegere wijk C. Hier is ze ook opgegroeid. Met haar man, met wie ze in 1931 is getrouwd, woonde ze samen in wijk D, het vroegere Baanhoek. ,,In een dijkhuis? Nee, daar woonden de mensen met geld. Wij woonden aan de stoep.” De burgemeester is benieuwd hoe het in die tijd was. ,,Veel armoe”, antwoordt mevrouw Aaldijk wier man, die in 1979 is gestorven, bij de opbouw van Nederland na de oorlog arbeidsongeschikt raakte toen ze in een rijtjeshuis aan de Kamerlingh Onneslaan woonden. ,,Maar we zijn er allemaal goed doorheen gekomen, hoor.” Ze neemt het leven zoals het is en probeert er het maximale uit te halen. Haar schoondochter zegt daar veel bewondering voor te hebben: ,,Nu ze niet meer kan lopen heeft ze zich aangeleerd met een rolstoel te rijden. Langere stukken is een te zware opgave, maar over de gang lukt goed. Haar grote hobby was het maken van handwerken. Daar heeft ze geen spierkracht meer voor en dat accepteert ze moeiteloos. Ze maakt graag een praatje met andere bewoners en gaat wel eens voor het raam zitten om van het uitzicht te genieten.” ,,Of ze nog hobby’s heeft? Jazeker, bingo en sjoelen. Ook kijkt ze graag naar bloemschikken.”

,,Vorig jaar vroeg ze zich op haar honderdste verjaardag af waar ze nog naar uit kon kijken. Nou, dat is de geboorte van haar achterachterkleinkind. De baby is over twee weken uitgerekend. Ze verheugt zich op de geboorte.”



Deel dit bericht met je vrienden!