Alles over Sliedrecht...
Afbeelding bij nieuwsitem 'Diego (7) waant zich in de zevende hemel' Droomdag is nog veel indrukwekkender dan zijn dolblije ouders hadden verwacht
10feb 2015

Diego (7) waant zich in de zevende hemel

SLIEDRECHT - De glinstering in zijn ogen is waar te nemen vanaf een andere planeet. Welke planeten er allemaal zijn, kan hij zo één voor één vertellen. Vader Marciano lacht. ,,We lezen Diego geen kinderverhalen en sprookjes voor, we lezen voor uit biologieboeken en encyclopedieën. Ik denk dat ik nu weer alle boeken uit de kast kan halen.” Vooral boeken over dino’s. Tijdens het voorlezen zullen vader en zoon ongetwijfeld denken aan die onvergetelijke, wonderbaarlijke eerste zaterdag in februari. De 7-jarige autistische jongen uit Sliedrecht werd door de stichting Dromen Zonder Beperking op de ene na de andere verrassing getrakteerd.

Diego weet van niets als er zaterdagmorgen drie vrijwilligers van de plaatselijke dromenstichting voor de deur staan in de Karekietstraat. Zijn ouders Kim en Marciano weten iets, maar ook niet meer dan dat. Broertje Valentino, die tien maanden geleden werd geboren, is bij oma gebracht. ,,Ik neem hem bewust niet mee zodat deze dag helemaal voor Diego is”, vertelt Kim in de bus. Waar ze naartoe gaan? Diego mag het raden. Hij krijgt van Janet een envelop waar verschillende puzzelstukjes in zitten. Als hij daar één geheel van heeft gemaakt, verschijnt het logo van McDonald’s. Het adres en de plaatsnaam staan erbij vermeld. Snelle Vliet-chauffeur André krijgt te horen dat hij naar de Elandstraat in Den Haag moet rijden. ,,Hopelijk weet ik dat te vinden.” De eindbestemming krijgt hij later door van de jonge reisleider, al weet André natuurlijk al lang waar het gezelschap heen gaat. Het bezoek aan de Mac is een lekker tussendoortje.

Museumdepots
De dromer wordt stap voor stap naar de poort van de zevende hemel gebracht. Diego heeft in de bus al twee cadeaus uitgepakt die met dinosaurussen te maken hebben, namelijk: een Dino-shirt en een trui met een Dino-opdruk, beide gemaakt door Janet, die in De Stoffenkraam werkt. Het torentje van de minister-president en Paleis Noordeinde (‘wie is die dikke mevrouw?’, wijzend naar een standbeeld van Koningin Wilhelmina) maken enige indruk. Echter, hij vliegt pas overeind als hij een spandoek ziet waar een immense dinosaurus op staat afgebeeld. Via weer een envelop weet hij inmiddels dat ze een Dino-tentoonstelling gaan bezichtigen. In het Museon, dat voor hem de zevende hemel is. Hij aanschouwt het skelet van een uitgestorven dier dat hij alleen van de plaatjes in zijn boeken kent en kan het amper geloven. Ook Marciano knippert met zijn ogen. Twee medewerkers stappen op het gezelschap af. Nu komen ze helemaal in een wondere wereld terecht. Ze dalen af naar de depots onder het museum. In een lift waar zelfs de museumdirecteur geen sleutel van heeft en die zo groot is dat een dromedaris er net in past. ,,Wel een opgezette natuurlijk.” In het kleine depot staan nog veel meer opgezette wilde dieren. Diego kijkt zijn ogen uit, maar staat bepaald niet met een mond vol tanden. Ook voor Rob en Vic (de medewerkers) is het een bijzondere ervaring. Ze hadden nooit verwacht dat een 7-jarig ventje al zoveel kennis bezit. In het grote depot liggen stenen en botten. Voordat de rondleiding ten einde is mag hij nog letterlijk in de huid van een dinosaurus kruipen. Supercool natuurlijk! De pretoogjes op bovenstaande foto spreken boekdelen.

Fossielen
Als ze daarna de tentoonstelling hebben bewonderd en onder andere in de ogen van een vraatzuchtige Tyrannosaurus hebben gekeken, is het tijd voor een korte break. Niet zozeer Diego, maar vooral Kim en Marciano moeten even bijkomen van alle indrukken. ,,Wow, wat een dag! Als dit het is, zijn we al zo ontzettend blij.” Máár dit is het nog niet. Dat wordt al duidelijk als Diego cadeautje nummer drie krijgt. Een gift van een Sliedrechtse, die Dromen Zonder Beperking volgt op Twitter en haar 7-jarige plaatsgenoot een kleinigheidje wilde geven. Een kleinigheidje is het zeker niet voor Diego, die de fossielen bewonderend bestudeert. Als Esther, de coördinatrice, hem daarna vraagt wat hij later wil worden, hoeft hij niet niet lang te denken. ,,Paleontoloog.” Hij zegt het zonder over zijn tong te struikelen. ,,Dat is toevallig. Er staan twee pa – leon – tologen (ik heb geoefend) op je te wachten. Je mag ze een halfuur lang van alles vragen.”

Kennis en vaardigheden
Maak daar maar een uur of beter gezegd anderhalf uur van. Diego leert veel van Dylan en Jelle, maar andersom ook. Over pakweg vijftien tot twintig jaar zouden ze wel eens collega’s kunnen zijn. Zijn autisme hoeft geen beperking te zijn. Jelle, die aan een universiteit in Duitsland paleontologie studeert, is daar een goed voorbeeld van. Hij is ook autistisch. Het gaat vooral om enthousiasme, kennis, nieuwsgierigheid en vaardigheden. Diego scoort op elk terrein een hoog cijfer. Zelfs het schoonmaken van een fossiel, waarbij je heel precies en voorzichtig te werk moet gaan, gaat hem uitstekend af. Het fossiel van een zee-egel mag hij meenemen. ,,We gaan de komende week fijn gereedschap kopen om al het gesteente te verwijderen”, belooft zijn vader, die van de cadeaubon die Diego heeft gekregen graag een aantal nieuwe Dino-boeken zou kopen, maar zijn zoon heeft het voor het zeggen. Omdat kiezen niet gemakkelijk is moet het gezelschap even geduld hebben. Geen probleem. De droomdag is sowieso nog niet helemaal voorbij. Terug in Sliedrecht staat hen nog een aangename verrassing te wachten. De frietjes en snacks van Cafetaria Klaas Vaak zijn de kers op de taart.

‘100 procent geslaagd’
Zijn blijdschap kan ook bondig worden omschreven. Bij het verlaten van het Museon zag hij de jonge paleontologen op straat lopen. Hij rende op ze af en sprong ze in de armen. ,,Dat zegt alles over hoe hij deze dag heeft beleefd, al was dat sowieso al van zijn gezicht af te lezen”, glundert Esther. ,,De droomuitvoering is honderd procent geslaagd.” ,,Absoluut”, beaamt Kim, die haar duim omhoog steekt bij de groepsfoto.  Waar Diego zaterdag en vermoedelijk ook de dagen daarna van heeft gedroomd, laat zich raden. Van Dylan, die onderzoeker is op de Universiteit van Utrecht, heeft hij de uitnodiging gehad volgend jaar naar Naturalis in Leiden te komen als daar het skelet van een in de Verenigde Staten  uitgegraven T-rex wordt tentoongesteld.
Bron: Erik de Bruin.


Deel dit bericht met je vrienden!